Madeleine de Cock Buning is werkzaam op het gebied van het Auteursrecht en het Media- en Communicatierecht. Beide vakken zijn een onderdeel van het recht met betrekking tot de intellectuele eigendom.

De Cock Buning richt zich in haar onderzoek – behalve op de daartoe traditioneel behorende onderdelen – in het bijzonder op de regulering van de uitwisseling (openbare communicatie) van culturele informatie¹ in de massamedia². Daarbij legt ze het accent op enerzijds de toegang tot culturele informatie en anderzijds op de bescherming van de culturele identiteit.

De toegang tot deze veelvormige informatie (beeld, muziek, film, tekst etc.) die langs uiteenlopende (vaak substitueerbare) infrastructuren wordt verspreid, geeft aanleiding tot fundamentele herijking van het juridisch instrumentarium. Met name voor het Media- en Communicatierecht geldt dat de traditioneel binnen het rechtsgebied als aangrijpingspunten voor regulering gehanteerde (grenzen tussen) verspreidingstechnologieën inmiddels is achterhaald. Hetzelfde geldt in toenemende mate voor de scheiding van publieke- en private sferen alsmede voor de scheiding van het commerciële- en het redactionele domein in de massamedia.
 
Met de ontwikkeling (en convergentie) van nieuwe communicatiemedia rijzen – met name voor de communicatievrijheid ³ – essentiële vragen met betrekking tot de toegankelijkheid en beschikbaarheid van culturele informatie. Evenwicht dient gevonden te worden tussen de vrije toegang tot informatie – als bouwstenen voor nieuwe cultuurproducten – enerzijds en de juridische en technische bescherming daarvan – als aansporing tot creatie – anderzijds. Naarmate de innovatiecycli in de communicatiemedia elkaar sneller opvolgen, is het vinden van de juiste balans in wetgeving en rechtspraak een grotere uitdaging gebleken.

Bij de bescherming van de (nationale) culturele identiteit gaat het om het, door de (communicatie)technologische ontwikkelingen geaccelereerde debat met betrekking tot de spanning tussen recht en cultuur als gevolg van de snelle globalisering (inclusief de Europese eenwording). Daarbij geldt dat moderne communicatiemedia het bewustzijn met betrekking tot de nationale cultuur kunnen vergroten, maar evenzeer – met het ontstaan van een universele (digitale) monocultuur – kunnen verkleinen4. Zowel in internationaal (UNESCO) als in Europees (Europese Unie, Raad van Europa) verband, worden ter onderstreping van de waarde van nationale cultuur standaarden neergelegd. (bijv. de Europese Richtlijn Televisie zonder grenzen).

De samenhang in het aandachtsgebied van het onderzoek van de Cock Buning is de verhouding tussen het maatschappelijk belang van de ontwikkeling en het behoud van cultuurproducten en het individuele belang tot uitoefening van (intellectuele) eigendomsrechten op culturele informatie, tussen het publieke en het private domein.

---